Kış

Geçen kışı hatırlıyormusun sevgilim? Karlar dans ederek iniyordu o gün gökyüzünden benim için… senin için…Bulutlar çekilmişti aradan o insanın içini ısıtmayan nankör ama bir o kadar da güzel olan kış güneşinin yüzünü göstermek için.İşte bunların hepsi olurken ben hayallerimle dolu cebimin içinde elimi ısıtırken yürüyordum.Sanırım cebim yırtıktı tüm hayallerim bir bir dökülüyordu bozuk paralar gibi.Toplamaya üşendim.Cebimde kalan son hayallerimle yürümeye devam ettim.Nankör güneş arada bir bana yukardan sırıtıyor,beni ısıtmaya yetmediysede beni buna inandırmaya çalışıyordu.Cebimdeki son hayalide burnumu ısıtmak için kullandım sevgilim-Artık hayalleri olmayan bir adamdım- ölü bir adam!Lanet olasıca buz tutmuş merdivenler ve altlarında oluşan birbiriyle dans eden alaycı sarkıtlar.Onlarda biliyorlardı artık ben yoktum.Yukarı çıkmamı engellediler,ayağamı çektiler bundan öncekileri gibi.Düştüm.Kafamı kaldırdığımda büyük bir ışıltı yüzümü kaplıyordu,göz kapaklarımı açamıyordum.Nankör güneş(!) yine benimle oyun oynuyordu.Göz kapaklarımı açmaya çalıştım.Sonunda başardım bu güneş değildi,bu hayatın ta kendisiydi.Sendin “sevgilim!”.Gülümsüyordun aynı o nankör güneşin gülümsediği gibi ama daha içten daha samimiydi.En azından içimi ısıtmaya yetiyordu bu sefer ki.Elini uzattın destek alarak ayağa kalktım.Kendimi toparlamaya çalıştım.İşte o sırada bir sessizlik oluşur ya iki kişide birbirine bakar ,kış bitene kadar böyle kalabilirdim.Kafamı kaşıdım ve sadece cılız bir sesle”Merhaba! Yardımın için sağol.” sonra ağzımdan “Bb-ben.” diye kekeledim.İsmimi söyleyemedim.Kimdim ki ben.Elimle cebimi yokladım.Hiç bir hayalim kalmamıştı.Evet! Ben ölü adamdım ama bu uzun bir hikayeydi söylenecek çok söz konuşacak çok az zaman vardı.Yürümeye devam ettin,koşarak sana yetişmeye çalıştım.Hiç konuşmadık.Elin bana doğru uzandı cebinden bir kaç parça hayal çıkarmıştın bana uzattın.Almaya korktum.Onlarda diğerleri gibi ya düşerse ya gene ölürsem!Ölmek kolaydı ama bu dünya da ölü bir beden olmak daha zordu.Elimi korkakça uzatarak aldım hayalleri.İşte o zaman ilk defa duymuştum kuşlar cıvıldıyordu ve sen şöyle dedin “Öbür cebine koy.”.Tereddüt etmeden öbür cebime koydum.Tereddüt edecek vaktimde yoktu.Yola tekrar koyulduk.Köşede bulduğun bir banka oturdun ve elinle yanıma oturmanı işaret ettin.Gene ses çıkaramadım.Nankör güneş yavaşça kayboluyordu.Dağların arkasından gülümsüyordu,zar zor seçebildim gülümsemesini.Burnum gene üşümüştü ve ben senin hayallerini kullanarak ısınamadım.Yapmadım.Yapmak istemedim daha doğrusu.Anlamış olacaksın ki elini burnuma koydun.Ne kadar sıcaktı! Demek ki ne çok hayalin vardı.Isınmıştı kafamı çevirdim.Nankör güneş yoktu artık.Onun yerini doldurmaya gelen hayatın tüm kederini,romantizmini almış ay geçiyordu.Nankör güneş ölmüştü artık.Çantamı elimle yokladım.Bir şişe “Köpek öldüren.” vardı.Nerden girmişti bu çantama? İster misin soru edatını belirtmek için şişeyi salladım.Onaylar şekilde başını salladın ve bir o kadar emin.Bardak yoktu sırayla içecektik.Sorgulamadan kafama diktim.İçim ısınmıştı ama bu sefer ellerimde sıcaktı hissedebiliyordum.Sana uzattım şişeyi.Eline aldın biraz salladın şişeyi.Avucunun içinde dans ediyordu şişe.Şişe ve kırmızı şarap ne kadar da güzel gözüküyordu bu ay ışığının altında.Birbirini tamamlayan eş parçalardı sanki.Sana baktım bir anda diktin şişeyi.Ay ışığını üstüne aldım.Ben içi bomboş olan bir şarap şişesiydim sen ise kırmızı şarap.Bir kaç yudum daha aldın ölümsüzlük iksirinden.İçimi bir korku kapladı elimi cebime götürdüm.Hayaller oradaydı.Daha düşmemişlerdi diğer hayaller gibi.Sanki hep benimle kalacak gibi eminlerdi.Saatler saatleri kovaladı.Güneşte ayı.Böylelikle koskoca bir gün bu bankın üzerinde geçip gitmişti.Şimdi ise karlar eriyor,güneş asıl sıcak yüzünü göstermeye başlıyordu ve sen yok oluyordun sevgilim!İlkbahar geliyordu.Korktum.Sarıldım sana yadırgadın bu durumu önce ama gitmeni istemiyordum.Benle hep kalsan olmaz mıydı? Güneş tam tepedeyken kalkıp gittin ve biz mevsimlere yeni düştük sevgilim.Sen gittin.Ben gene öldüm.Arkandan gelmek istedim.Koştum.Bir türlü sana yetişemedim ve sonunda sen yok oldun.Ben ölü bir adamdım gene ama bu sefer cebinde kıştan kalma hayallerle.